(home)

Κοπέλα: Και αν δεν έχεις ένα σπίτι να γυρίσεις όταν τα βρείς δύσκολα;

Φωνή: έφυγε απτο σπίτι για να πάει φοιτήτρια μα όταν γύρισε το σπίτι δεν υπήρχε πιά

Κοπέλα: Αν δεν έχεις ένα ασφαλές μέρος να γυρίσεις; Αν νιώθεις οτί δεν ανήκεις πουθενά;

Φωνή: Πάντα νιώθουμε ότι τουλαχιστον ανήκουμε στην οικογένεια μας

Φωνή Β’: Μα… Μα την ψάχνει και δεν τη βρίσκει συνεχίζει να τρέχει να βρει ένα μέρος, μία ασφάλεια

Κοπέλα: μοιάζει το σπίτι το νέο πιο ασφαλές αλλά δε παύει να ναι νέο,ξένο

Φωνή: Καθι οι δικοί της λείπουν πάντα λείπουν συναισθηματικά και σωματικά ο καθένας με τον τρόπο του

ουδείς

Νόμιζα θα γλίτωνα,

νόμιζα,

νόμιζα θα ζούσες περισσότερο

 

όπως σε είχα στο μυαλό μου

να μείνεις, όπου κι αν πας.

 

καλημέρα

ξύπνησα χωρίς να θέλω

κοιτάω το είδωλο μου στον καθρέφτη

χλωμή

 

περιμένοντας το λεωφορείο

μπα, άσε δε μπαίνω

 

περπατάω ανάμεσα σε πεσμένα φύλλα

κρύος αέρας , η ζακέτα αυτή δε φτάνει να με ζεστάνει

 

θα θελα να βγάλω φωτογραφία αυτή την παρέλαση λουλουδιών

σ΄εκείνο το μπαλκόνι ψηλά

 

περνάω από το γνωστό καφέ

πόσος καιρός να πέρασε;

ξεχάστηκα

 

ακόμα να φτάσω σπίτι

περνάω τη διασταύρωση χωρίς να κοιτάξω

πέφτω στην πόρτα με δύναμη

έφτασα.

Καλή σου μέρα

 

δαίμονες

Oι δαίμονες μας ,ξέρεις, είναι και άγγελοι

και στο βάθος της κόλασης φαίνεται ο παράδεισος

 

χρυσά φτερά με κόκκινα μάτια

οι δαίμονες μας..

όσο τους μισούμε τόσο δε τους αποχωριζόμαστε ποτέ

 

ποιος έφταιξε

φωνές ήσυχες

σε συζητήσεις αχνές

ένταση σταδιακή

μάταιες κουβέντες

οι γονείς

οι γονείς ;

 

δεν αντέχω άλλο-

η μάνα.

 

φτάνει-

ο πατέρας.

 

κενό-

τα παιδιά.

 

οικογένεια: έννοια χαμένη προ πολλού, αναζητείται

 

ερώτημα ζ

Υπεράνθρωπος ή λάτρης του μέτρου;

Γιατί να μη νιώσω υπεράνθρωπος

και να αρπάξω τη ζωή

να της κλέψω τους πιο γλυκούς καρπούς της

του απαγορευμένου, του όχι και του μη

στεφάνι στα μαλλιά της ,γεμάτο ταξίδια και δρόμους άγνωστους,να της χαρίσω

και με αχορταγία  βαθιάς αγάπης να τη γδίνω

σαν έρωτα αδικοχαμένο

ή μήπως

να καθίσω ήρεμα δίπλα της και να τη χαιδεύω απαλά -με μέτρο

προσέχοντας πάντα μην υπερβάλλω

τραγουδώντας της σιγανά τραγούδια για όνειρα μου απραγματοποίητα;

πως να το πείς εν τέλη;

αχορταγία ή δίψα για ζωή;