Kάτι ξεχασμένα καλοκαίρια

Όνειρα κρυμένα πίσω απ’τα δέντρα των κατασκηνώσεων, εκεί που κάθε καλοκαίρι μαζευόμαστε και τα βρίσκουμε, τα μοιραζόμαστε. Στα μέρη που όλο το χρόνο είναι έρημα και ξαφνικά γεμίζουν με γέλια και τραγούδια. Και μετά φεύγουμε λέγοντας, “του χρόνου πάλι θα ‘μαστε μαζί, κάτω απ’τα ίδια δέντρα, θα μοιραστούμε τα ίδια όνειρα, ξένιαστοι για άλλη μια φορά θα ζήσουμε σ’ένα κόσμο απαλλαγμένο απο άγχη, θα τα ξεχάσουμε όλα, μαζί. και μετά; μετά πάλι θα φύγουμε με δάκρυα στα μάτια, σκεπτόμενοι τον χειμώνα που έρχεται. Και μετά; Μετά πάλι το ίδιο συναίσθημα αναμονής για να ξαναπάμε σ’αυτό το μέρος, σ’αυτό τον κόσμο και να ονειρευτούμε, να γευτούμε την κάψα του καλοκαιρινου ήλιου, τον ήχο των τζιτζικιών το μεσημέρι, το άρωμα των λουλουδιών, την βραδινή ησυχία με το δροσερό αεράκι να χαιδεύει τα μαλλιά των τόσο αγαπημένων, που ένα χρόνο θυσιάσαμε, έτσι απλά, με την σκέψη ότι θα τους ξαναδούμε ”

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s