Στο τέλος

Είναι η ζωή μια δείνη αναμνήσεων

και έχω βυθιστεί προ πολλού.

Χρόνος

Πάλι μου φεύγει

Ένα κατεστραμμένο παρόν

Δεν ξέρω πια τι να τον κάνω τον εαυτό μου

Δεν έχω κάτι να πω

Μα κι αν πω, θα ακούσει;

Ψυχική ακαταστασία , μια ζωή

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s