Μια αυτοσχέδια Ιθάκη

Και φτιάχναμε αστερισμούς, νεφελώματα και γαλαξίες μαζί

βάζοντας τ’άστρα ένα ένα

δημιουργούσαμε κόσμους δικούς μας, που μόνο εμείς καταλαβαίναμε

και συναντιόμασταν τα βράδια στα όνειρα σου

και όταν αποκοιμιόμουν μόνη, σε ένιωθα δίπλα μου να με αγκαλιάζεις

και να μου λες πάμε βόλτα σε κάποιο όνειρο

και μες τους δικούς μας κόσμους επινοούσαμε δικούς μας χαρακτήρες

και πηγαίναμε σε ατέλειωτα μουσεία και κάστρα

και κάθε μέρα είχε τις δικές μας ώρες, φτιάχναμε το δικό μας χρόνο

και πηγαίναμε στα πιο ψηλά βουνά και βλέπαμε τον κόσμο μας να απλώνεται

και μιλούσαμε για όλα τα ταξίδια που μας περιμένουν…

Για όλα εκείνα που φανταζόμασταν μαζί

Γιαυτά

ό,τι και να γίνουμε εμείς οι δυό

ο κόσμος μας , ο γεμάτος άστρα, ταξίδια, βιβλία,

γεμάτος εμάς, τις επινοήσεις μας και τα όνειρα μας

θα ναι πάντα δικός μας

και  θα επιστρέφω πάντα εκεί

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s